Post #5830

Абдуллоҳ ибн Жаҳшнинг шаҳидлик орзуси Ухудда Саъд ибн Абу Ваққоснинг, Абдуллоҳ ибн Жаҳш қўлидан тортди. Дилда борин айтди қоя остида, Саъднинг ҳам хайрати, ҳам завқи ортди. -"Маълумки жанг вақти қилинган дуо, Аллоҳнинг наздида ижобат мақбул. Кел, сен дуо қилгин омин деб турай, Сўнг мен дуо қилай омин де, маъқул? Майли деб тилагин айтар бўлди Саъд: "Энг бақувват, ёмон энг ўжар ғаним. Менга дучор бўлсин уларга қарши, Жон-жаҳдла олишай шу орзум маним. Ниятга эришай оқибатда мен, Барчасин ўлдириб такбирлар айтай. Бир қанча еримдан бўлдим ярадор, Энди ғозий бўлиб уйимга қайтай." Абдулллоҳ-Саъд ибн Абу Ваққоснинг, Дуосига деди чин дилдан омин. Энди у бошлади ўз дуосини, Аллоҳ қабул айлар деб бўлиб амин. "Аллоҳим! Менга энг енгилмас қийин, Ўз душманларингдан айлагин дучор. Қўрқмасдан қилайин улар билан жанг, Жиҳод хаққин берай ёв бўлсин тор-мор. Ғанимнинг барчасин ўлдирай бироқ, Мени шаҳид этсин улардан бири. Ўлсам жасадимдан бўлмасдан йироқ, Уларнинг қалбидан кетмасдан кири- Майлига кессинлар ҳеч аямасдан, Дудоқларим, бурним, қулоқларимни. Шаҳодат қонига беланган ҳолда, Ҳузурингга борай ол охларимни. Сўнг мендан сўрагин:"Айт эй Абдуллоҳ, Нима қилдинг дудоқ, бурун қулоғинг? Мен ҳам жавоб берай севиб-севиниб, Кутиб тургандайин ушбу сўроғинг. "-Аллоҳим, Аллоҳим мен улар билан, Кўплаб хатоларга йўл қўйган эдим. Уларни ўрнида ишлатолмадим, Ҳузурингга бундоқ келолмам дедим. Ёнигга келмоққа шундоқ холатда, Уялдим шаҳидлик Сендан тиландим. Севимли Расулим қатнашган жангда, Тупроққа беландим, чангга беландим Шаҳид бўлайину Қодир Аллоҳнинг, Ҳузурига бориб шуни айтайин. Саъд эса ўйларди Абдуллоҳнинг бу, Дуосига қандоқ омин айлайин? У Абдуллоҳ ибн Жаҳшнинг шаштини, Завқини кўрдию омин деб айтди. Сўнгра иккови ҳам қиличларини- Қўлларига олиб жанггохга қайтди. Абдуллоҳ шер янглиғ олишар экан, Жангнинг ўртасида қиличи синди. Хурмо шохин тутди унга пайғамбар, Ўшал пайт заминга мўъжиза инди. Қиличга айланди хурмо шохчаси, Кимни шохла урса бераверди жон. Мушрик Абул-Хакам отган ўқлардан, Абдуллоҳ кўз юмди ҳаммаёғи қон. Шаҳид бўлганлигин кўрган кофирлар, Унинг жасадига ёпирилдилар. Дудоғин кесдилар, қулоқларин ҳам, Бурнинг кесиб лаъин ишин қилдилар. Шиор шундоқ эди сахобаларда: "Ўлсам шаҳид бўлгум, ўлмасам ғозий!" Шижоатнинг кони бисёр аларда, Қаҳрамонликларин мухрлар мозий. Умматнинг шиори ўзгарган афсус, Шиор шу: "Оч қорним, тинчдир қулоғим. Шаҳид ҳам бўлмадим, жанг қилиб махсус, Ёв кесмади бурун, қулоқ, дудоғим. " Аллоҳу Акбар" деб баралла айтсам, Ислом душманида тизза қалтирар. Азизлик қайтажак Аллоҳга қасам, Қачонки қўлларда қилич ялтирар! Қачонки қўлларда қурол ялтирар @A_meshayan 16:37-12.03.2026 Абдураҳмон Мешаян