Post #5850

Рабий онанинг матонати Ҳовуздан сув ичаётганда, Ҳорисага ёв ўқи тегди. Шаҳид бўлди. Онаси Рабий, Қадарига бошини эгди. "Йиғламайман фарзандим учун, Мадинага келгунча Набий. Сўрайдирман жаннатийми у, Бўлдимикан ё жаҳаннамий. Расулуллоҳ келганларида: Рабий деди:" Ўғлим Ҳориса. Йиғламайман жаннатий бўлса, Қон йиғлайман дўзахий бўлса." "Битта эмас, бир нечта жаннат, Ҳорисага берилди(инон) Лутф қилдилар Расули акрам, Хурсанд бўлиб она ўшал он. "Болам учун бошқа йиғламам" Ваъда берди Рабийдек банда. Бир идишда сув сўрадилар, Сарвари Коинот ўшанда. Сувга тиқиб азиз қўлларин, Юмшаб буюк набийнинг кўнгли. Сувни ичирдилар Рабийга, Ҳорисанинг сўнг ичди сингли. Ўшал сувдан уларнинг юзи, Бошларига сув суртди набий. Ўшандан сўнг уларнинг юзи, Нурли бўлиб қолди абадий. Узоооқ умр кўрди иккови, Бағирларин тиғламадилар. "Жаннатий деб Ҳорисам" Рабий- Она бошқа йиғламадилар. @A_meshayan 19:32-15.03.2026 Абдураҳмон Мешаян