А если серьезно

Qo’ng’izga aylanib qolsam, oilam va yaqinlarim nechi kungacha chidashiga qiziqaveraman )

Kecha 28-avtobusga o’tirgandim. Yo’l uzoq, ichkari hammomdek. Orqa tomondan chiqqanim va uzun avtobusligi uchun yonimdagilarga aytdim, shoferga aytinglar kondicionernj yoqsin deb. Odamlar gapimdan sal kuch olishdimi birpasda chuvir-chuvir qilib tashlashdi. Shopir amaki tushib, suv quyib, bir nimalar qilib axiyri yoqdi. Muzdekkina avtobusda maza qilib ketdik. Bugun endi Beruniydan o’tirgandim. Kirsam parxona, yana yangi vagonlar. Bo’lmaydi dedim-da mashinist tugmasini qidirsam, orqamdagi studentlar ko’rsatishdi. Birinchi marta bosib, kondicionerni yoqinlar deb qat’iy gapirdim. Biroz turib sekin shabada kelishni boshladi. Kondicioner to’liq ishlaguncha men tushib ketdim albatta, ammo keyingilar baribir maza qilib ketadi. Konditsioner olinur, berilmas ☝🏻

Film shunchaki shedevr. Bir lahzada ko’rib hazm qilib yuboriladigan avtobiografik asar bo’libdi. Sujet, ovoz, aktyorlar ijrosi a’lo, drama kuchli. Kostyumlar, grim yaxshi ishlangan. Michael heyteri bo’lmagan kam sonli san’atkorlardan biri edi, shuning uchun ham filmi aralash hislarni uyg’ota oladi va tasvirdan ham maza qilasiz. Filmdan keyin Michaelning kliplarini ko’rib, boshqattan yig’lab oldim. Bunday insonlar bir keladi, qayta tug’ilmaydi. Albatta ko’ringlar. 10/10

Bolaligimizda enamlarnikida yashil bit tarog’i bo’lardi. Avloddan-avlodga o’tgan. Bizni sochimizni tarashmagan, ammo shu taroqni ko’rsam ichim og’rirdi, qancha odamni jonini yulgan bo’lsa kerak deb. Umuman enamlarni uyini eslasam qo’lbola pashshakushak, shu taroq, taxta qoshiq esga tushardi. Bu narsalar doim shu yerda bo’lishi, doim shu joyida turishi kerakdek. Enamlar vafot etganlaridan keyin uyidagi narsalarni holamlar bo’lib olishgan, o’sha taroqni kim olgani esimda yo’g’u, ammo boshqa uyda ko’rganimda yig’lagim kelgandi. Bu narsalar joyidan jilishi kerak bo’lmagan bir qadrli buyumlardek, kimdir o’sha bolalik xotiralarini o’zgartirmoqchi bo’lgandek tuyulgan. Sentimental values shu bo’lsa kerak. Credits: Art Boss

💔

Shu qo’shiq va edit yig’latdi. Qo’shiq yaxshi ma’noda bo’lgan, ammo edit uni toxic onalar uchun bag’ishlangandek ko’rsatib qo’ydi. Qanchalik toxic va zaharga to’la bo’lmasin sen doimo talpinadigan, qo’msaydigan maskan - onagni bag’ri. Senga azob berishini, og’ritishini bilsang ham onang yoniga talpinaverasan, qalbing orom olmasa ham. O’zimning onam juda mehribon, shunday onalarning farzandlari do’stlarim. Ba’zan viloyatga onalari oldiga sog’inib, intilib borib, yig’lab, siqilib qaytib kelganlarini ko’p ko’raman. Juda og’ir bu. Tarjimasi: Ona, men charchadim Bugun sening uyingda uxlasam bo’ladimi? Ona, shu yerda bir yoki ikki yil qolib ketsam ham maylimi? (Agar buning iloji bo’lmasa) Faqat bir kecha uxlay olishning o‘zi ham yetarli bo‘lardi. Va men ketaman, qachonki o‘z hayotimni qanday qilib o‘zim ta’minlashni tushunib olsam

Bolaligimiz kaltaklar bilan o’tganining yaqqol sababi

Man sizlarga threadsdagi qiziqarli izohlarni tekinga tashlab turaman, evaziga smaylikchalar qo’yasizlar, kelishdik?)

Bolaligimizda «Проклятие Темурa» degan disk bo’lardi. Unda qabrni ochish jarayoni va undan keyin boshlangan “Ulug’ vatan urushi”, olimlar intervyulari boridi. O’sha payt ishonganman, Go’ri Amirga borganimdayam qandaydir qo’rquv his qilganman. Hozir endi ulg’ayib, ciniklashib tahmin qilyapmanki, Gitler shunchaki trolling leveli baland odam bo’lgani uchun qabr ochilishiga hujumni boshlab yuborgan, odamlarni battar zablujdeniega solish uchun )

Amir Temur filmi haqida qancha tanqid bo’lsa hammasi o’rinli, barchasiga qo’shilaman. Kinoman sifatida fikrimni yozishim kerak lekin. Taqriz professional emas, oddiy. Bu filmdan ko’p narsa kutgan emasdim va u kutilmalarimni oqladi. Film o’rta statustik,…

Amir Temur filmi haqida qancha tanqid bo’lsa hammasi o’rinli, barchasiga qo’shilaman. Kinoman sifatida fikrimni yozishim kerak lekin. Taqriz professional emas, oddiy. Bu filmdan ko’p narsa kutgan emasdim va u kutilmalarimni oqladi. Film o’rta statustik, oddiy omma uchun mo’ljallangan va ularga juda yoqqanini zaldagi qarsaklardan ham bilib turdim. Bir boshdan boshlasak: Film tarixiy-avtobiografik, shu sabab undagi tarixiy voqelikni qahramon shaxsiyati orqali his qilgisi keladi tomoshabin, men shu narsani his qila olmadim. Sun’iy intellekt bilan qorishiq nimadir ko’rgandek his, ammo nimaligini hanuz tushunmayapman. Amir Temur milliy g’ururni oshirishga xizmat qiladigan film bo’lishi kerak, ammo Temur filmda judayam ambitsiyasiz, o’rtamiyona, ilimiliq shaxsiyatga ega. Ijodkorlarning badiiy erkinlikka, to’qimalarga haqqi bor agar bu film saviyasini haqiqatan oshirsa, bu narsa Amir Temurda uchramaydi. Agar tarixiy kontekst va bilgan faktlaringizni unutib tomosha qilsangiz, qabul qilishingiz mumkin. Dialoglar ustida ishlanmagan, bu eng katta minus. Tarixiy filmlarni ushlab beradigan yana bir narsa bu - aktyorlarning mohir ijrosi, ammo afsuski xorij aktyorlari ham bizni bundan qutqara olmagan. Temur shaxsiyati to’liq ochilmagan, biz bilgan qahr, salobat yetishmadi, hatto qarigan chog’idagi lavhada ham. Endi yomonlasak, gap ko’p. Ammo plyuslarini aytmaslik ham gunoh. Film tijoriy, shunday ekan buni bila turib tarixiy mavzuga qo’l ura olish katta jasorat. Tijoriy filmlarning maqsadi doim milliy tarixni targ’ib qilish bo’lmaydi, bunga harakat qilingan. Dark graphica ishlatilgani tomoshabinni biroz epik, dramatik holatga sola oladi. Avval ishlangan tarixiy fimlarga, hatto “Yalangto’sh Bahodir”dan ham ancha yaxshi chiqqan, demak buni tarixiy filmlarda biroz o’sish deb qabul qilsak bo’ladi. Film ko’rishga arziydi, ammo bir marta. Aytgancha, ayol aktrisalarning ijrosi ancha ishonarli chiqqan. Eng asosiysi, otlar o’z rolini yaxshi o’ynab beribdi )

Hamma bilan ertalabda baqir-chaqir qib urushadigan, xa desa uchastkovoy chaqiradigan shallaqi opa endi qo’shning emas, o’zing ekanligini anglash og’ir bo’larkan 😭