Rahimjon Ali

Ким Аллоҳдан қўрқса, Аллоҳнинг ғазабидан кўз юммайди. Яна ким Аллоҳдан қўрқса, хоҳлаган нарсасини қилмайди. Агар қиёмат куни бўлмаганда одамлар бузилиб хоҳлаган ишини қилиб кетган бўлар эди. Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу @Rahimjon_Aliy

Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу Қуръондан бир оят эшитсалар, қўрқинчдан беҳуш бўлиб йиқиларканлар. Инсонлар у кишининг касаллигида бир неча кун зиёрат қиларканлар. Бир куни Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу ердан бир сомонни олиб: “Қани эди сомон бўлсам, зикр қилинадиган нарса бўлмасам эди. Қани эди мен унутиб юбориладиган нарса бўлсам эди. Кошки эди мени онам туғмаганида эди”,- дедилар. @Rahimjon_Aliy

Жаннат ва дўзах ҳақида тафаккур қилиш Аллоҳнинг ориф бандаларининг қалбини ларзага солади, поклайди. Довуд ат Тоий қуддиса сирруҳу @Rahimjon_Aliy

Абдуллоҳ ибн Муборак роҳимаҳуллоҳ: «Қачон Фузайл ибн Иёзга назар солсам, маҳзунлигим янгиланади ва ўзимни ёмон кўриб кетаман», деб туриб, йиғлаб юборар эди. @Rahimjon_Aliy

Ибн Асокир Иброҳим ибн Ашъасдан ривоят қиладилар: «Фузайл ибн Иёздан кўра қалбида Аллоҳ улуғ бўлган одамни кўрмадим. Қачон унинг олдида Аллоҳ зикр қилинса ёки Қуръон ўқилса, унда хафв ва маҳзунлик зоҳир бўлар эди. Икки кўзидан дув-дув ёш қуйиларди. Ҳузурида турганларнинг унга раҳми келарди. У маҳзунлик ва қаттиқ фикрда бардавом эди». @Rahimjon_Aliy

МЕНИНГ КЎНГЛИМ УЧУН... Менинг кӯнглим учун, бил, ғам яралган, Ики кӯзим туфайли нам яралган. Қанот қоққан эдим бир субҳидамда, Кечикмасдан, қафас шул дам яралган. Ҳаётда терладим, шабнам ва гулман, Пешонамда тиниқ шабнам яралган. Жило истайди, ойина - сайқал , Умидсиз дил жаҳонда кам яралган. Топмас мушкулига банда чора, Яралган гоҳ зиёд, гоҳ кам яралган. Илож топмас юрак дардига Бедил, Илож топмоқ учун Ҳотам яралган. Мирзо Абдулқодир Бедил қуддиса сирруҳу @Rahimjon_Aliy

Тасаввуф киши нафсини Аллоҳ хоҳлаган нарсага боғлашидир. Шайх Рувайм роҳматуллоҳи алайҳи @Rahimjon_Aliy

Шайх Абдулкарим ал-Худайрдан сўрашди: — Бу замонда фитналардан қутулиш йўли қандай? — Қуръонга берилиш (яъни, у билан банд бўлиш)... @Rahimjon_Aliy

Ҳикмат уч хил бўлади: сўз, амал, дийдор (кўриш) билан. Сўзнинг ҳикмати олимларникидир. Амалнинг ҳикмати обидларникидир. Дийдорнинг ҳикмати орифларникидир. Шамс Табризий қуддиса сирруҳу @Rahimjon_Aliy

Аллоҳим, нима билан азобласанг азоблагину, Дийдорингдан тўсилиш хорлиги билан азобламагин! Сирри Сақотий қуддиса сирруҳу дуоларидан @Rahimjon_Aliy

ҲАКИМ ТЕРМИЗИЙ ҚУДДИСА СИРРУҲУ Аллома Фаридиддин Атторнинг ёзишича, ёши йигирма еттига етганда ал-Ҳаким ат-Термизий икки ўртоғи билан ўша пайтда бутун Шарқда илму маърифатнинг энг йирик марказларидан бири саналган Бағдодга бориб илм олишни ният қилганда бирдан онаси бетоб бўлиб қолади ва унга: “Эй ўғлим, мен бир муштипар, заифа аёл бўлсам, менга сендан бўлак бошпаноҳ бўлиб ёрдам берадиган бирор кимса бўлмаса, менинг бутун борлиғим фақат сен билан боғлиқ бўлса. Сен мени кимга ташлаб кетмоқчисан?” – деб унга илтижо қилади. Волидасининг бу сўзлари ал-Ҳаким ат-Термизийга қаттиқ таъсир қилиб, у илм талабидаги ушбу сафаридан воз кечади. Икки ўртоғи эса ўз сафарларига отланиб йўлга тушади. Ушбу воқеадан кейин талай вақт ўтгач, ал-Ҳаким ат-Термизий Бағдодга боролмагани учун ғоятда афсусланиб, мақбаралардан бирининг ёнида хафа бўлиб турганида, унинг ёнида юзидан нур ёғилиб турган бир шайх пайдо бўлиб, ундан йиғлашининг сабабини сўрайди. У эса юз берган воқеани бирма-бир айтиб беради. Шунда шайх: “Истасанг, мен сенга ҳар куни турли илмлардан сабоқ бериб, сени ўқитаман, дейди. Ал-Ҳаким унинг бу сўзига дарҳол рози бўлади. Бу ҳол бир неча йил давом этади. Сўнгра у билса, бу киши Хизр алайҳиссалом эканлар. Унинг бу саодатли марҳаматга эришиши волидаи мушфиқасининг дуоси барокотидан бўлган эди. Айни шу воқеа бошқа манбаларда бироз бошқачароқ тарзда ҳикоя қилинади. @Rahimjon_Aliy

"Ичкаринг қанча бой бўлса, ташқаридан кўп нарса истамайсан". @Rahimjon_Aliy