Abdurahmon Meshayan

"Мен йиғламай ким йиғласин" шеъри...

#​​​​МЕН #ЙИҒЛАМАЙ#КИМ#ЙИҒЛАСИН? Милиардлар кофир бордир олам аро, Борлигингни тан олмовчи онги яро. Улар каби қилмадинг деб бахтиқаро, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Истамасанг хидоятга етармидим, Қалб инида хасад нобуд этармидим, Балки кофир бўлиб ўлиб кетармидим, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Қайдан етсин мендек қулнинг ожиз фахми, Билмам борар жойим жаннат ё дўзахми? Мўмин бўлдим сендек зотнинг келиб рахми, Йиғлайманда мен йиғламай, ким йиғласин? Шахидларга хатто яқин йўлолмадим, Ғазот ичра шахид бўлиб ўлолмадим, На сахоба ва на ансор бўлолмадим, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Айбни эрта, кеч бошладим ибодатни, Ўз жигарим тарк айламай ширк одатни. Келтирмагач калимаи шаходатни, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Фаластинлик биродарим чекканда ғам, Ёвлар Шарқий Туркистонни йиққанда хам. Мендан бирор наф чиқмади кўп ёки кам, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Ёвга қарши бормоқликка хаддим сиғмас, Иймон заиф на баққуват на ортиқмас. Мен латтадан Салоҳиддин Айюб чиқмас, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Қачонгача билмам бундоқ хорланаман, Остонангга бошим қўйиб зорланаман. Таваккули йўқ ўзимдан орланаман, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Кўрган тушим Юсуф янглиғ йўёлмадим, Қаро дилни оппоқ рангга бўёлмадим, Расулимнинг дийдорига тўёлмадим, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Мушрик қадрин тупроқларга қоролмадим, Ватанимда яйрар бошин ёролмадим. Уч хафтаки ман Жумага боролмадим, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Ё Раб юрак не қиларин билмаётир, Нечун шунда хам жон тандин жилмаётир. Сендай Зот уйида меҳмон қилмаётир, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? Қабулмикан билмам гарчи тавба қилдим, Набийга елкадош бўлай десам билдим- Бир минг тўрт юз қирқ бир йил кеч туғилдим, Йиғлайманда, мен йиғламай ким йиғласин? @A_meshayan 01:14-04.04.2020 Абдураҳмон Мешаян

Ҳар гал ўқисам думалаб қоламан😂😂😂😂

​​БОМДОД Тушкунликка тушмагин эй қалб, Тил беҳуда солаверма дод. Намозингга малаклардир жалб, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. Қоплади деб дунёни зулмат, Зимистонни қилаверма ёд. Умидсизлик қилма эй уммат, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. Зикр қилсанг тиниқлашгай онг, Руҳинг бўлиб ғамлардан озод. Тун чекиниб отар оппоқ тонг, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. Хақ уйига чорлар муаззин, Сен не учун бўлмайдирсан шод? Бахт босажак дардларинг изин, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. Вужудингга ярашгай сужуд, Хушу қилмас намозинг барбод. Ўртада бор фақат тахажжуд, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. Яна бўлгай бизники Қуддус, Ривож топгай Сурия, Боғдод. Хар нарсага қодир ал-Қуддус, Хуфтондан сўнг келадир бомдод. 04:02-31.05.2020 Абдураҳмон Мешаян

​​​​#Мусулмоннинг_кўчасида. Гоҳи итлар хуриб қўяр, Хақ уларни уриб қўяр. От ҳам тўяр, қуш ҳам тўяр, Мусулмоннинг кўчасида. Кўз очар кўҳна булоқлар, Қалдирғочлар ҳам иноқлар. Афсус бор баъзи "қулоқлар" Мусулмоннинг кўчасида. Фаластингга боққан сайин, Юрак оғримоғи тайин. Афсус гоҳ яҳуд хўжайин, Мусулмоннинг кўчасида. Лек барибир юксалар дин, Фаришталар десин омин. Озод бўлган кун Фаластин, Мусулмоннинг кўчасида- Милтиқмас отилар мушак, Юзлар ҳам кулажак бешак. Кўпдир аслида чин эркак, Мусулмоннинг кўчасида. Бир кун Уҳуд, бир кун Бадр, Гоҳ Ашуро, гоҳо Қадр. Ёзди шоир икки сатр, Мусулмоннинг кўчасида. Гоҳи эшаклар янграйди, Шайтонлар унга анграйди. Азонлар баланд янграйди, Мусулмоннинг кўчасида. Бўлиб фақат Аллоҳ тараф, Жонни тикиб бузмасдан саф. Ҳимояда ўлмоқ шараф, Мусулмоннинг кўчасида! @A_meshayan 20:37-28.07.2023 Абдураҳмон Мешаян

Пропагандистлар ҳақида мулоҳазаларим

Трансплантация амалиёти муваффақиятли ўтди ва менинг кўзим сенинг гўё ўз кўзингдек жисмингдан жой олди ва ўрни билинмай кетди. Мен гарчи, бир кўзим билан сенга уят манбаи бўлсам ҳам аммо, сени кўрардим, табассумингни, ўйнашингни ва шодлигингни кузатардим ва шунинг ўзи менга кифоя эди. Она юраги экан-да бу, болам. Сен бу нарсалардан хабарсиз ҳолда билмасдан менга ҳар қанча озор берсанг ҳам, бир кўзли эканимни юзимга солсанг ҳам, ҳеч бир замон "мен ўша кўзимни сенга берганман. Сен менинг кўзим билан кўряпсан!", демаганман. Сени жондан ортиқ севганим ҳолда мени хўрлашларинг жонимдан ўтиб кетган вақтларда ҳам бу нарсани эслатмаганман. Чунки, айтсам, сен ўзингни ноқис ҳис қилишинг мумкин эди. Ўзингни гўё мендан қарздор ҳис қилиб қолишинг мумкин эди. Мен эса асло буни истамасдим. Сенга ноқислик кайфияти ҳис эттиргандан кўра ўзимни ноқис ҳис қилай, шу яхшироқ, дедим. Чунки, сенинг ҳеч қандай хаёл паришонлигига учрамасдан ўсиб улғайишинг, яхши ўқиб, муваффақиятлар қозонишингни истардим. Ва Аллоҳга шукрки, шундай бўлди, ҳам. Сенинг ютуқларингдан ифтихор ҳиссини туймоқ мен учун энг катта бахт эди. Хуллас, нима бўлган тақдирда ҳам, ҳаммасидан қатъи назар сен менинг ўғлимсан. Ва мен сени жуда яхши кўраман. Битмас-туганмас меҳрим ва севгим ила алвидо, менинг суюкли болажоним...". Алишер Султанхаджаев саҳифасидан

Мактуб... Онам бир кўзли эди. Яъни, бошқа кўзининг ўрнида чуқурча бор эди, холос. Мен ундан жирканардим. Чунки, бу ҳолат мени ўртоқларим олдида уялтириб, ноқулай вазиятга туширарди. Отам эсимни танишимдан аввал бир автоҳалокатда вафот этгани туфайли оила тебратиш онамнинг зиммасига тушган эди. Шу боис у мактабда ошпазлик қиларди. Тўртинчи ёки бешинчи синфдалигимда бир куни онам мени кўргани келди. Ўшанда синфдошларим олдида уятдан ерга кирай деганман ва "қандай қилиб, қайси ақл билан менга бу ишни қилиши мумкин?!" дея жаҳлим чиққан. Унга ғазаб ва нафрат билан боққач, кўрмаганга олиб, ўтиб кетганман. Эртаси куни мактабда ўртоғим менга "сенинг онанг бир кўзлими, худди эртаклардаги махлуқлардек?!..", деди ва бошқа болалар ҳам унга қўшилишиб кула бошладилар. Ўша лаҳзада яна бир бора ерга кирдим ва онамнинг ҳаётимдан бутунлай чиқиб кетишини, қаергадир ғойиб бўлишини ич-ичимдан хоҳладим. Кечаси уйга келганимда унга "мени кулгига қолдиргунча ўлганинг яхши эди" деб бақирдим. Онам ҳеч қандай жавоб қайтармади балки, бир кўзи билан менга тикилиб тургач жимгина узоқлашиб, хонасига кириб кетди. Унинг туйғулари мени қизиқтирмасди, тўғриси. Хафа бўладими, бўлмайдими ҳечам ишим йўқ эди. Ҳатто у билан бир уйда яшашни истамасдим. Аммо, уй уники, рўзғор ҳам унинг бўйнида эди ва менинг эҳтиёжларимни ҳам у қопларди. Яхши ўқидим, катта бўлдим, тиришиб меҳнат қилдим ва ўзимни эплайдиган бўлганимда чет элга ўқишга кетдим. Бир муддат сўнгра уйландим. У ерларда ишлаб, яхши пул топдим ва юртга қайтиб, пойтахтдан ўзим ва оилам учун бир уй олдим. Фарзандларим бўлди. Қисқаси, ҳаётимдан мамнун эдим. Онамни эса буткул унутиб юборгандим. Бир куни онам қишлоқдан мени кўргани келди. Ахир неча йиллардан бери мени кўрмаган, набиралари борлигини ҳам билмасди. Эшикни мен очдим. Ортимда турган болаларим бир кўзли одамни кўриб қўрқиб кетдилар, сўнгра кула бошладилар. Уларга бу инсон бувингиз бўлади, деёлмадим. Хотинимга эса бир бечора адашиб қолибди, дедим. Ичкарига кириши билан, ёнимизда ҳеч ким йўқ вақтда "сен қанақа одамсан, ўзи?!.. Уйимга келиб, болаларимни қўрқитишинг нимаси?!", дедим. Шунда у дарҳол ўрнидан туриб, "узр, адашиб нотўғри манзилга келиб қолибман, шекилли", дея шошилиб, уйдан чиқиб кетди. Орадан йиллар ўтди. Онамдан умуман хабар олмадим. Бошқалардан ҳам сўраб-суриштирмадим. Кунлардан бир куни телефон жиринглади. Онамнинг вафот этган хабари келди. Буни эшитиб, икки хил туйғу исканжасида қолдим. Бир тарафдан хафа бўлсам, бошқа тарафдан хурсанд эдим. Лекин, онам менга бир мактуб қолдирибди, .. қўнғироқ қилган одам айтди ва қўшиб қўйди: "келиб лоақал онангизни ўзингиз ерга берсангиз бўларди. Ахир, биттаю битта фарзандисиз. Сиздан бошқа ҳеч кими йўқ, унинг!..". Шундай дея тарақ этиб, трубкани қўйиб қўйди. Турмуш ўртоғимга иш билан алоқадор ёлғон тўқиб, гўё хизмат сафарига кетаётгандек бўлиб уйдан чиқиб кетдим. Дафн маросимидан сўнг, онам омонат қилган одамдан мактубни олиб, ўқишни бошладим. "Эй менинг энг севгили ўғлим!.. Умр бўйи сени ўйладим. Ҳар куни сенинг ёдинг билан яшадим. Соғиниб кетганим туфайли чидолмай уйингга бориб болаларингни қўрқитганим учун кечир мени!.. Сени мудом кутдим. Келиб қолармикансан, дея кўзларим йўлингда қолди, болам. Лекин, сен келмадинг. Шунинг учун бу мактубни ёздим. Иссиқ жон, билиб бўлмайди, менга бир нарса бўлса, ҳеч бўлмаса ичимдагиларни, умр бўйи сенга айтолмаган гапларимни ёзиб қўяй, дедим. Болам, сени улғайтирар экан, бир кўзли бўлганим туфайли доимий равишда сен учун уят ва шармандалик манбаи бўлганимдан ниҳоятда афсусдаман. Биласанми, болажоним, сен жуда ҳам кичик пайтингда отангнинг машинасида аварияга учрагандинг. Фалокатда отанг ҳаётдан кўз юмган, сен эса бир кўзингдан айрилгандинг. Онанг сифатида сенинг бир кўз билан вояга етишингга кўнглим асло рози келмасди. Отангдан қолган далаларни сотиб, сени пойтахтга олиб бориб энг қиммат ва энг яхши клиникаларнинг бирида кўзингни операция қилдирдим... ва ўша... ўрнида бўшлиқ ва чуқур қолган бир кўзимни сенга бердим...

Алла Пугачеванинг Екатерина Гордеевага берган интервюсини кўряпман. Энг таъсирлантирган жойи: Алла Пугачева: "Асосон эсимда биринчи чечен уруши қолган. Сабаби мен Жавҳар Дудаевни шахсан танирдим. У шу даражада тарбияли, закий ва интеллигент одам эди. Чуда чиройли инсон эди. Хотиничи? Хотинини айтмайсизми? Рассом, ёзувчи, сиёсатчи. У менга қўнғироқ қиларди ҳудди мен унга ёрдам бера оладигандек. Мен эса нима билан ёрдам бердим? Ҳеч нима билан. Хатто ҳозир унга салом йўллашга ҳам уялиб турибман. Алла Фёдоровна(Жавҳар Дудаевнинг аёлига қарата) агар интервюни кўраётган бўлсангиз мени кечиринг, Жавҳар тирик қолиши учун, ўлмаслиги учун ҳеч нарса қила олмадим" (Жавҳар Дудаев чеченистонлик жамоат арбоби, Чеченистон республикаси Ичкериянинг илк президенти)

Алла Пугачеванинг Екатерина Гордеевага берган интервюсини кўряпман. Энг таъсирлантирган жойи: Алла Пугачева: "Асосон эсимда биринчи чечен уруши қолган. Сабаби мен Жавҳар Дудаевни шахсан танирдим. У шу даражада тарбияли, закий ва интеллигент одам эди. Чуда чиройли инсон эди. Хотиничи? Хотинини айтмайсизми? Рассом, ёзувчи, сиёсатчи. У менга қўнғироқ қиларди ҳудди мен унга ёрдам бера оладигандек. Мен эса нима билан ёрдам бердим? Ҳеч нима билан. Хатто ҳозир унга салом йўллашга ҳам уялиб турибман. Алла Фёдоровна(Жавҳар Дудаевнинг аёлига қарата) агар интервюни кўраётган бўлсангиз мени кечиринг, Жавҳар тирик қолиши учун, ўлмаслиги учун ҳеч нарса қила олмадим" (Жавҳар Дудаев чеченистонлик жамоат арбоби, Чеченистон республикаси Ичкериянинг илк президенти)