Abdurahmon Meshayan

​​РАСУЛУЛЛОҲНИНГ ҲАВОРИЙСИ -"Сафийя ўғлингни калтаклайбериб, Қўйдингку шўрликнинг жигарин эзиб. -"Мен буни пишсин деб ураман холос, Катта бўлганида эрлигин сезиб- Лашкарни ортидан эргаштирсин деб..." Бундай гўзал жавоб қилолмас хамма. Бундай жавоб учун бу дунёга кеб, Бўлмоқлик керакдир набийга амма.. Шунданми бўлдингиз Аллоҳ йўлида, Энг биринчи қилич яланғочлаган. Сиз биз каби нуқул қошиқ қўлида, Ош ошамадингиз тўлдириб лаган. Бошингизга сариқ саллани ўраб, Қилич ўйнатдингиз Бадрдек жангда. Сизга тақлид қилиб бу холга қараб, Салла ўраб тушди сап-сариқ рангда- Хатто ёрдам шошган фаришталар хам, Не учун мен буни айламай таъкид. Фариштага тақлид қилмасдан одам, Одамга қилдику фаришта тақлид. Сўнгра Уҳуд куни майдонга чиқиб, Ким енга олар деб турганда мани. Мушрик байроқдорга қилични тиқиб, Сўйиб Толҳа ибн абу Толҳани... Енгдингиз, у ўлди бўлганча хор-зор, Буни кўрган набий туйинг деб ғурур. Деди: Хар набийнинг хаворийси бор Менинг хаворийим Зубайр эрур. Хандақ куни Навфал ибн Абдуллоҳ- ибн ал-Муғийра ал-Махзумийни. Қоқ иккига бўлиб ташладингиз вох, Севганингиз учун энг азиз динни. Мадинада эса яҳудлар билан, Мусулмонлар ҳануз бирга яшарди. Мўминлар уруш-ла машғул бўлган он, Яҳудийлар яна фитна бошларди. Ғимирлаб қолганди уруш борар чоғ, Аллоҳнинг душмани Ҳайй ибн Ахтоб. Қалбида бор бўлгач мараз бирла доғ, Куларди мўминлар чексалар азоб. Расулуллоҳ бирла аҳднома тузиб, Бир-бировга санчмай қилич ва найза. Фаровон яшарди боғларин кезиб, Ҳайй айнитгунича бани Қурайза. Бани Қурайзанинг бошлиғи бўлган, Каъб ибн Асадга режасин сўзлаб- Бераркан кўзига қон эди тўлган, Ичкаридан зарба бермоқни кўзлаб, Деди: Эй Каъб сен ҳам бизга қўшилгин, Каъб деди:Аҳдимни бузолмам асло. Ҳайй эса тинмагач жавраб ва авраб, Каъб аҳдини бузди охири аммо.. Бу хабар етганда Расулуллоҳга, Бу хабар рост ёлғон билмоқлик учун. Сизни юбордилилар душман сафига, О азиз Зубайр яна ўшал кун.. Барча мўминларга тегди фойдангиз, Бир балодан қолди мўминлар омон. Хақ ризоси эди сизнинг қоидангиз, Муслимлар қутилди балодан ёмон. Шу кун Расулуллоҳ қилдилар сизга, О азиз Зубайр катта илтифот. Сизнинг хаётингиз ибратдир бизга, Шу куни олдингиз олий мукофот. Деди: Расулуллоҳ Алайҳиссалом: "Ота-онам сенга фидо бўлсин"! Дод. Сиз ва Сааъддан бўлак бундайин калом, Бошқага қилинмас бўлаверинг шод. Сўнгра йиллар ўтди Расулуллоҳ ҳам, Рафиқул Аълога қилди интиқол. Кейин Абу Бакр, сўнг Умар, Усмон, Кўзларин юмдилар яшагач халол. Усмон шаҳид бўлди олай деб қасос, Неча жанглар бўлди, кўп тўкилди қон. Алидек табаррук азиз саҳоба, "Туя жанги" содир бўлган ўшал он. "Жар солди чақиринг менга Толҳани, Чақиринглар яна Зубайрни ҳам. Иккингиз келдингиз Али ёнига, Бу садолар сизга етиб борган дам. Шунда бутун вужуд тану жонини, Дарду алам ўти ёндираётган. Ҳазрат Али деди топиб онини, Тилга кўчди дилда ул сўзлар ётган: "Эй Зубайр эсла, кунлардан бир кун, Мен Расулуллоҳ томон келардим. Мени кўриб кулдинг, бўлганча мамнун, Расул сенга савол берган билардим. Расулуллоҳ сендан сўрагандилар: Эй Зубайр уни яхши кўрасанми? Сен ха деган эдинг, бу ходисотни, Ёдда сақлаб қолган биргина манми? Шунда Расулуллоҳ деган эдилар: (Сен Алига қарши) " Сен унга қарши, Аммо золим холда қиладирсан жанг" Афсус шундай экан дунёнинг иши... Дедингиз: "Сўзлаган гапларинг тўғри, Ёдимдан чиққанди, ёдимга солдинг". Сўнг қўлингиздаги қилични отиб, Жанг қилмай кетдингиз пушмон бўлиб минг. "Йиртқичлар водийси" номли водийда, Намоз ўқир экан сиздек "чин юлдуз". Сизга қилич урди бир қотган дийда, Сизни қатл этди Амр ибн Журмуз. Кейин бир мукофот оларман дея, Борди у Алининг хузурларига. Али эса деди: Пок Зубайрнинг, Қотили тушгайдир дўзах қаърига. Агар мендан бир кун кимдир сўраса, Сўзлагил сен шеъринг атаган зот ким. Завқ бирла сўзлайман Худо хохласа, Тингловчи топилса ихлос билан жим, Зубайрдир Абу Бакрга куёв, Зубайрдир эҳсон қилган муҳтожа. Зубайрдир фақат мушрикларга ёв, Ҳам Расулуллоҳга уммат ва божа. Абдуллоҳдек шаҳид зотга ота у, Зубайрга насиб Асмо деган гул. Номи олтин харф-ла ёзилган мангу, У Исломга кирган пок бешинчи қул... Абдураҳмон Мешаян.

​​ЛАЙЛАТ-УЛ ҚАДР Қувончдан кўзимдан ёғмоқдадир сел, Сени узоқ кутди энг бағрикенг эл. Эй маним минг ойдан яхшироғим кел, Хис қилай бахт надир, сакийнат надир? Ташрифинг муборак Лайлат-ул қадр! Севмади пок қалбим черков бонгини, Масжид банд қилган-чун мўмин онгини, Рамазон тўккандек қалбим зангини, Сени интиқ кутдим, либосим сабр, Ташрифинг муборак Лайлат-ул қадр! "Рождество"ни дея дард ютганим йўқ, Ёҳуд "Хеллуин"ни зор кутганим йўқ. Менга санчилгунча ажал деган ўқ, Қалбимни хушнуд қил ютгунча қабр, Ташрифинг муборак Лайлат-ул қадр! Хақнинг мархамати бунчалар хам кенг, Барокатли оқшом қилмиш сени энг. Саксон уч йил бирла бўлибдирсан тенг, Бахтлиман, билдимку Хақ ишқи надир, Ташрифинг муборак Лайлат-ул қадр! @A_meshayan 2017-йил Абдураҳмон Мешаян

Абу Лаҳабнинг ўлими Ўғли талоқ қилиб Умму Кулсумни, Набийга хақорат сўзлар айтди кеб. "Унга хукмрон қил итларнинг бирин" Баддуо сабаб шер уни кетди еб. Етти кеча ўтгач Бадр жангидан, Абу Лаҳаб ўлди эсини еган. Билса бўлар эди анинг рангидан, Вабога учради адаса деган. Уч кун сасиб ётди, касаллигидан- Қўрқиб ҳеч ким уни кўммасдан юрди. Охир номус қилиб қариндошлари, Чуқур қазиб уни таёқла сурди. Яъни таёқ бирла суриб жасадни, Чуқурга тушириб ташлашгач уни. Устидан тош отиб қаранг қисматни, Амаллаб кўмишди бу Хақнинг хуни! Ўзбеклар дейдилар айб йўқ орзуга, Не даҳли бор дерсиз бунинг мавзуга? Ўлимин тилайман Абу Лаҳабнинг, Мен қонхўр Бенжамин Нетаняхуга. @A_meshayan 17:54-16.03.2026 Абдураҳмон Мешаян

​​#ҚУРЪОН_ОЙИДАН_АЙРИЛАЁТИБ Сен билан илк кўришганда- Қалб эди муз. Кўклам тугаб, ёз оҳирлаб- Келганди куз. Кўзлар йиғлаб, юрак эди- Тамом бўлган. Ул чоғ эди эндигина- Отам ўлган. Билган эдим пучдир ўзга- Мафкуралар, Ёдлар эдим, кичик-кичик- Зам суралар. Бахтдан тополмасдим ўзни- Қўярга жой. Эй мен шаҳодат келтирган- Муборак ой. Ўн икки йил бўлди сени- Билганимга. Келганингга шукроналар- Қилганимга. Кўришармиз ҳар йили биз- Шундан буён, Гоҳ йигирма тўққиз, гоҳ- Ўттиз кун аён. Ўтди бундай ўттиз кундан- Неча-неча. Насиб этди ўн икки бор- Қадр кеча. Барокатинг қандоқ қилмай- Айт эътироф, Расул янглиғ ўтирмишман- Кўп эътикоф. Ўрганмишман ялқовликмас- Илғорликка. Кўприк солдим саҳарликдан- Ифторликка. Шаъбон ойи тугаганда- Этиб мамнун, Шаввол ойи бошланганда қилдинг маҳзун. Ташрифларинг ой кўришла- Бошланадир. Кетарингда ой кўрсам Кўз ёшланадир. Дейсан: Мўмин маҳзун бўлма- Қайтажакман, Келгуси йил яна салом- Айтажакман. Кетмоқдасан эй Аллоҳдан- Буйруқ олган. Қайтганингда, бўлмасайдим- Ухлаб қолган Оғрир бугун юрагимнинг- Хамма жойи, Айт эртадан айрилиқми Қуръон ойи? @A_meshayan 24.06.2017 Абдураҳмон Мешаян

Арқонни ташла Сен ўзингни осмоқчидирсан, Ўйламагил ғам шунда тугар. Буюрарди Аллоҳ Қуръонда, Суиқасд наф келтирса агар. Пуч ёнғоқ тўлдириб қўйнингга, Балки дўстинг кетгандир сотиб. Арқон ўтказяпсан бўйнигга, Қолгандирсан қарзларга ботиб. Ўғлинг кўпдир барига уй-жой, Тўйлар қилиб беришинг керак. Қизларинг ҳам бордир камига, Ўқтин-ўқтин санчади юрак. Ўзинги ос! Қутиладирсан, Шайтон сени тинмайди авраб. Қулоғинг остида шанғиллаб, Бездиради ҳаётдан сени, Молпараст бир хотининг жавраб. Ўзинг оссанг Аллоҳ сен учун, Нажот эшикларин ёпади. Дўстинг бошқа дўстин йўқлайди. Хотининг ўзгасин топади. Ёрдам берар амакилари, Тоға хола яна аммаси. Эрга тегар барча қизларинг, Ўғиллар уйланар ҳаммаси. Э бермайди улар ҳеч ёрдам, Қўйсангчи дўст дейишинг мумкин. Аллоҳ ёрдам берар бандадан, Нажот кутма, сақламагин кин. Сен Аллоҳнинг қахрин келтирмай, Лаъинларнинг кўнглини ғашла. Истиғфор айт, намозинг ўқи, Қўлингдаги арқонни ташла! @A_meshayan 04:43-16.03.2026 Абдураҳмон Мешаян

Рабий онанинг матонати Ҳовуздан сув ичаётганда, Ҳорисага ёв ўқи тегди. Шаҳид бўлди. Онаси Рабий, Қадарига бошини эгди. "Йиғламайман фарзандим учун, Мадинага келгунча Набий. Сўрайдирман жаннатийми у, Бўлдимикан ё жаҳаннамий. Расулуллоҳ келганларида: Рабий деди:" Ўғлим Ҳориса. Йиғламайман жаннатий бўлса, Қон йиғлайман дўзахий бўлса." "Битта эмас, бир нечта жаннат, Ҳорисага берилди(инон) Лутф қилдилар Расули акрам, Хурсанд бўлиб она ўшал он. "Болам учун бошқа йиғламам" Ваъда берди Рабийдек банда. Бир идишда сув сўрадилар, Сарвари Коинот ўшанда. Сувга тиқиб азиз қўлларин, Юмшаб буюк набийнинг кўнгли. Сувни ичирдилар Рабийга, Ҳорисанинг сўнг ичди сингли. Ўшал сувдан уларнинг юзи, Бошларига сув суртди набий. Ўшандан сўнг уларнинг юзи, Нурли бўлиб қолди абадий. Узоооқ умр кўрди иккови, Бағирларин тиғламадилар. "Жаннатий деб Ҳорисам" Рабий- Она бошқа йиғламадилар. @A_meshayan 19:32-15.03.2026 Абдураҳмон Мешаян

Сахарликка яқин "Рабий онанинг матонати" номли шеъримни ўқийсиз. ИншаАллоҳ

Ҳаёлим кетиб бугун вақтли жойлаб қўйибман шеърни)) Майли яхшиликка

Савод ибн Ғазийя розияллоҳу анҳу Қўшин сафланарди, Пайғамбар ўзи. Кузатарди қандай- Интизом-тартиб. Сафдан бирозгина, Чиққан Саводни, "Сафдан чиқма" дея, Қўйдилар туртиб. "-Жонимни ачитди, Сиз туртган хивич, Мен ҳам шундоқ турмоқ, Истайман сизни. -Қани кел хаққинг ол, Қасосингни ол, Расулуллоҳ бурди- Саводга юзни. Савод шунда ўпди, Расулнинг кўксин. Тўхтаб қолса дерди, Ўшал дам соат. "-Нега бундай қилдинг?" Деб сўрасалар, Деди:"Орзуимдир- Сизнинг шафоат. Бадр жанги яқин, Ўламан чоғи. Юксак зотингиздан, Айрилишдир хавф. Дудоғим муборак- Вужудингизга, Тегди, шояд қилса, Аллоҳ мени авф" @A_meshayan 20:37-14.03.2026 Абдураҳмон Мешаян

Абу Роъфе, Умму Фазл ва Абу Лаҳаб Абу Суфён Бадр жангин, Қўрқув билан англатарди: "Жуда ғалат ишлар бўлди- Боғлангандек оёғимиз. Бир қисмимиз ўлиб кетди, Бошқа ярми бўлди асир, Қўрқув билмас мусулмонлар, Қуршаганди ҳарёғимиз. Ер билан бир бўлиб ётган, Биз томоннинг одамлари. Қилич билан, ханжар билан, Битта-битта тўғралганди. Ер ва осмон орасида- От минган зотларни кўрдик, Атрофимиз оқ кийинган, Кимсаларла ўралганди" Исломнинг илк йилларида, Мўмин бўлган Абу Рофий, Абу Суфён сўзлаётган- Жойга жуда яқин эди. Ҳаяжондан Исломини- Яширганлигин унутиб, Севинч билан "Худо хаққи- Булар фаришталар деди." Абу Лаҳаб шу лаҳзада, Қаттиқ шапалоқ тушириб. Анча урди бечорани, Гапларимда йўқдир ҳазил. Бу ишларга гувоҳ бўлган- Бир аёл ҳеч чидолмади. Ҳазрат Аббоснинг хотини, Иймони бор Умму Фазл. "Бечорани ҳеч кими йўқ- деб дўппослайверасанми" Абу Лаҳабнинг бошига, Умму Фазл бир туширди. Боши ёрилгач у аблаҳ- Мажбур мажлисни тарк этди. Хотин кишидан калтак еб, Хор бўлиб уйига кирди. Гоҳ қўрқоқман, гоҳ жасурман, Баъзан тушкун, баъзан некбин. Эххе ду эркак бошимда, Турли-туман ҳаёллар бор. Абу Роъфедек иймонин, Сақлаганлар оздир лекин, Ҳозир ҳам Умму Фазлдек- Жасоратли аёллар бор. @A_meshayan 14.03.2026 Абдураҳмон Мешаян

1. Савод ибн Ғазийя розияллоҳу анҳу 2. Абу Рофеъ, Умму Фазл ва Абу Лаҳаб. Аллоҳнинг изни билан шу икки шеърим ҳам битди